درس شصت و ششم دیات

اعوذ بالله من الشیطان الرجیم، بسم الله الرحمن الرحیم کلام در دیات کسر الاعضا و جروح بر اعضا بود. که در اعضاء البدن، کسری وارد بشود که عظامش، یا اینکه

درس شصت و پنجم دیات

اعوذ بالله من الشیطان الرجیم، بسم الله الرحمن الرحیم این اعضای بدن انسان را که من القرن الی القدم است، بنا بود دیه آن‌ها را ذکر کنیم، مقداری را ذکر

درس شصت و چهارم دیات

اعوذ بالله من الشیطان الرجیم، بسم الله الرحمن الرحیم کلام ما در دیه ساعد یعنی زراع بود و عرض کردیم روایتی را که در کتاب دیات هم مولانا امیرالمومنین× او

درس شصت و سوم دیات

اعوذ بالله من الشیطان الرجیم، بسم الله الرحمن الرحیم ضابطه‌ای را محقق و دیگران برای دیه کسر العظم ذکر کرده‌اند و ما عرض کردیم که این ضابطه به این نحوی

درس شصت و دوم دیات

اعوذ بالله من الشیطان الرجیم، بسم‌الله الرحمن الرحیم کلام ما در دیه کسر، عظام را کسر کند شخص جانی از جسد مجنی علیه.  صاحب الشرایع محقق و دیگران که می‌شود

درس شصت و یکم دیات

اعوذ بالله من الشیطان الرجیم، بسم الله الرحمن الحیم محقق (قدس الله نفسه الشریف) در مقام مسئله ثانیه‌ای را ذکر می‌کند و در مسئله ثانیه یک قاعده‌ی کلی می‌گوید، به

درس شصتم دیات

اعوذ بالله من الشیطان الرجیم، بسم الله الرحمن الرحیم محقق (قدس الله نفسه الشریف) در ما نحن‌ فیه مسائلی را می‌فرماید کأن نظر مبارک ایشان آن این است این مسائل

درس پنجاه و نهم دیات

اعوذ بالله من الشیطان الرجیم، بسم الله الرحمن الرحیم در باب دیات که بحث می‌شود و فقها (رضوان علیهم) به این بحث متعرض می‌شود تارةً بحث می‌کنند در دیه النفس،

درس پنجاه و هشتم دیات

اعوذ بالله من الشیطان الرجیم، بسم الله الرحمن الرحیم کلام در افضاء المرئه بود؛ مسلکینش را حیض و بول یا همه مسالکش را شخص خرب کند به واسطه دخول، دیه

درس پنجاه و هفتم دیات

اعوذ بالله من الشیطان الرجیم، بسم الله الرحمن الرحیم محقق (قدس الله نفسه الشریف) و غیر محقق فقهای دیگر که متعرض شده‌اند به بحث الدیات، در آن دیات عنوان کرده‌اند

درس پنجاه و ششم دیات

اعوذ بالله من الشیطان الرجیم، بسم الله الرحمن الرحیم قاعده کلیه این بود: اگر ازاله کند جانی از بدن مجنون علیه آن عضوی را که دوتاست فی کل واحدٍ نصف

درس پنجاه و پنجم دیات

اعوذ بالله من الشیطان الرجیم، بسم الله الرحمن الرحیم محقق (قدس الله نفسه‌ الشریف) در مقام متعرض می‌شود به دیه‌ای که در قطع الذکر است من الرجل و در قطع

درس پنجاه و چهارم دیات

اعوذ بالله من الشیطان الرجیم، بسم الله الرحمن الرحیم در کلمات اصحاب تعرض شده است، به دیه نخاع. نخاع همان خیت ابیضی است که مابین استخوان‌های گردن که فقرات عنق

درس پنجاه و سوم دیات

اعوذ بالله من الشیطان الرجیم، بسم الله الرحمن الرحیم مشهور مابین اصحاب ما قدیماً و الحدیثاً این بود که اگر کسی جنایت بزند بر شخصی دیگر در اظفارالید در ناخن‌های

درس پنجاه و دوم دیات

اعوذ بالله من الشیطان الرجیم، بسم الله الرحمن الرحیم  کلام ما در دیة الاصابع بود. عرض کردیم روایات الی طائفتین است. یک قسمت از روایات که روایات صحیحه است و

درس پنجاه و یکم دیات

اعوذ بالله من الشیطان الرجیم، بسم الله الرحمن الرحیم کلام در دیة الاصابع است، این انگشتانی که انسان در یدین دارد یا در رجلین دارد، اگر جنایت به این انگشتان

درس پنجاه ام دیات

اعوذ بالله من الشیطان الرجیم، بسم الله الرحمن الرحیم کلام در دیه ید بود، محقق فرمود: یدین هر دو تا قطع بشود دیه، دیة النفس است؛ و اما اگر یکی

درس چهل و نهم دیات

اعوذ بالله من الشیطان الرجیم، بسم الله الرحمن الرحیم محقق (قدس الله نفسه الشریف) می‌فرماید: دیه‌ای که در لحان است، لحیان آن دو استخوان فک است که یکی در طرف

درس چهل و هشتم دیات

اعوذ بالله من الشیطان الرجیم، بسم الله الرحمن الرحیم کلام ما در دیات بود، قبل از اینکه شروع بشود به موضوع بحث امروز، خلاصه ما ذکرنا فی ما تقدم این

درس چهل و هفتم دیات

اعوذ بالله من الشیطان الرجیم، بسم الله الرحمن الرحیم اگر شخصی دندان‌هایش زاید است بر این 28 تا دندان، کما این‌که غالباً این‌طور می‌شود. جماعتی گفته‌اند: در آن دندان‌های اصلی،