دسته بندی: شهادات

أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ، بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ کلام در اموری بود که آن امور در شاهد معتبر بود، «حتی تسمع شهادتهُ فی مقام الاداء». محقق و دیگران (قدس

أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ، بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ کلام در شهادت مملوک بود، «تُقْبَلْ شَهَادَتُهُ اَمْ لٰا». عرض کردیم روایاتی که در مقام وارد شده است، این روایات با

أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ، بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ عرض کردم قبول شهادت شاهد در مقام مخاصمه و منازعه شرط است که آن شاهد باید مملوک نباشد، و شهادت الرق

أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ، بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ به مشهورعلماء، قدیماً و حدیثاً نسبت داده شده است، که می­گویند اگر مهمان (ضیف) شهادت بر له مضیف خودش دهد، و

أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ، بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ کلام در اموری بود که ربّما آن امور گفته شده است، یا باید ما هم ملتزم بشویم که آن امور مانع

أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ، بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ کلام در اموری بود که ربّما آن امور گفته شده است، یا باید ما هم ملتزم بشویم که آن امور مانع

أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ، بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ کلام در این مسئله بود که نسب ما بین مشهودٌ له یا مشهود له و ما بین الشاهد باعث نمی‌شود که

أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ، بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ کلام در این مسئله بود که اگر ما بین شاهدین و مشهودٌ علیه عداوت دینیه بوده باشد، شهادت این شاهد قبول

أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ، بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ کلام ما در فرمایشی بود که علامه در قواعد فرموده است، راجع به اینکه اگر مابین شاهد و مشهودٌ علیه خصومت

أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ، بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ کلام در این مسئله بود که «وارث المیّت» بعض‌شان و یا کل‌شان برای میّت مال را علی الغیر ادعا کردند، یا

أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ، بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ عرض کردیم در بعضی روایات ذکر شده است از کسانی که «لاتقبل شهادتهم»، یک شخص متهم است، در روایات این متهم

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ اگر آن کسی که می‌خواند و خوانندگی می‌کند، آن کلامی که در آن آوازه خوانی می‌کند، آن کلام محتوای باطل داشته باشد، محتوای صحیحی ندارد. این

أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ، بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ عرض کردیم مراد از جاریه مغنیه، جاریه‌ای است که حرفه‌ی او غنا است، و به این اعتبار ثمنش جایز می‌شود. این

أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ، بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ کلام در روایاتی بود که از آن روایات استفاده می‌شد که غنا مُحَرّم است. یکی از آن روایات روایتی است که

أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ، بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ عرض کردیم روایاتی که در غنا وارد شده است سه طایفه از این روایات در تفسیر آیات مبارکات وارد شده‌اند. دسته‌ی

أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ، بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ  عرض كردیم خداوند متعال در کتاب مجید کسی را که نسبت زنا را به مرأة عفیفه بدهد یا این نسبت را

أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ، بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ کلام در فرمایش محقق غیر المحقق بود آن کسی که مخطی در فروع دین و مسائل فقهیه است، مخطی حکم نمی‌شود

أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ، بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ محقق در شرایع می‌فرماید: ترک المندوبات قادح در عدالت نیست، ولکن این عدم قدح فی العدالت که تارک مندوبات شهادتش مسموع

أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ، بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ کلام در تقسیم معاصی به کبیره و صغیره بود، عرض کردیم در انقسام معاصی به صغیره و کبیره، سه قول در

أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ، بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ مطلب را تا این جا رساندیم که در شاهد در مقام اداء الشهاده عدالت معتبر است، و ان شاء الله متذکر