دسته بندی: خارج اصول

درس 21: ردّ كلام مرحوم كمپانى ـ كلام آقاى خوئى در خبر عرض مى كنيم كلام ايشان صحيح نيست. چون كلام ما در فرق بين خبر و انشاء است. ما

درس 22: ردّ كلام آقاى خوئى ـ مدلول جمله خبريه عند الاستاد عرض مى كنم ثبوت خارجى شيى اى شيي، احدى نمى تواند بگويد كه اين، مستعمل فيه جمله خبريه

درس 23: كلام آقاى خوئى در انشاء و ردّ كلام ايشان امّا راجع به انشاء. بعد از اينكه من بيع را انشاء كردم تارةً شارع آن را معناء را امضاء

درس 24: فرق خبر و انشاء نزدما ـ كلام مرحوم آخوند در وضع مبهات (اسم اشاره، موصولات و…) اشكال كمپانى بر مرحوم آخوند ملحّض ما ذكرنا در فرق اخبار و

درس 25 اشكال دوم بر كلام مرحوم آخوند ـ حقيقت موضوع له مبهمات مراد از اشارة اين است كه التفات طرف را نقل بدهيم به شيى اى، من كه مى

درس 26: صحة استعمال لفظ فيما يناسب ما وضع له هل هى بالوضع او بالطبع؟ صاحب كفايه متعرّض مى شود كه آيا صحت استعمال لفظ در معنى المجازى بالوضع است

درس 27: استعمال لفظ فى نوعه و صنفه و مثله و شخصه ـ اشكال صاحب فصول ـ جواب آخوند ـ كلام كمپانى و نائينى در توجيه كلام آخوند مرحوم آخوند

درس 28: جواب ثانى مرحوم آخوند به صاحب فصول. و ردّ استاد كلام مرحوم آخوند را جواب ثانى مرحوم آخوند اين است: در ما نحن فيه اجزاء قضيه معقوله سه

درس 29: ملاك استعمال اللفظ فى اللفظ عرض كرديم دو مورد را مرحوم آخوند و مرحوم كمپانى از مصاديق استعمال لفظ فى الفظ گرفته اند. مورد اوّل در جائى است

درس 30: آيا اراده معنى در معانى الفاظ اخذ شده؟ مرحوم آخوند متعرض مى شود در اينكه ارادة المعنى مأخوذ است در معانى الفاظ، بحيثى كه ارادة المعنى جزء موضوع

درس 31: كلا در اينكه اراده معنى شرط الوضع هم نيست. اقسام دلالت كلام در اين جهت بود كه اراده آيا شرط الوضع هست يا نه؟ آيا وضع اللفظ للمعنى

درس 32: وضع المركبات ـ بحث درباره وضع مواد و وضع هيئات كلام در اين است كه بعضى گفته اند براى مركبات وضعى غير از وضع مفردات است. مرحوم آخوند

درس 33: علامات الحقيقه والمجاز ـ تبادر در كتب قدماء معروف بود علائمى را براى حقيقت و مجاز ذكر می‌کردند. كانّ این‌ها علامت هستند براى ثبوت وضع بين لفظ و

درس 34: عدم صحت سلب يا صحت حمل علامت ام لا؟ دو علامت ديگر صحت حمل و عدم صحت سلب است. عرض مى كنم اين دو علامت صحيح نيست. اين

در جايى كه مراد متكلم معلوم شود كه مقتضاى وضع اوّل نيست. قطع داريم كه معناى حقيقى را اراده نكرده ولى مراد او مردّد است بين بعضى از اين احوال

درس 35: دنباله عدم صحت السلب و اطّراد گفته بودند: صحة السلب علامت مجاز است و عدم صحة السلب يا صحة الحمل، علامت حقيقة است. مرحوم آخوند تفصيل داد كه

امر ثانى اين بود كه در مواردى كه انشاء وضع به استعمال مى شود قصد مستعمل حكايت از معنى است به نفس لفظ، نه اينكه اراده كند از معنى به

گفته بودند كه بحث از ثبوت حقيقة شرعيه و عدمه فائده اى ندارد چون مراد از اين الفاظ كه در آيه هاى قرآن آمده ظاهر است. و الفاظى كه در