درس صد و ششم دیات

اعوذ بالله من الشیطان الرجیم، بسم الله الرحمن الرحیم مسائلی که مربوط بود به جنایت علی الجنین و دیه‌ی جنین و أم الجنین، این‌ها را بحث می‌کردیم تا رسیدیم به

درس صد و پنجم دیات

اعوذ بالله من الشیطان الرجیم، بسم الله الرحمن الرحیم اینجا قرعه انداخته می‌شود، چرا؟ چون که منصوص است. علاوه بر این می‌شود گفت که مشکل است حکم ظاهری، که بگویید:

درس صد و چهارم دیات

اعوذ بالله من الشیطان الرجیم، بسم الله الرحمن الرحیم خود مادر ساقط کرده است یا جانی به مادر جنایتی کرده است که مادر جنینش را قبل از ولوج روح اسقاط

درس صد و سوم دیات

اعوذ بالله من الشیطان الرجیم، بسم الله الرحمن الرحیم کلام در این مسائل فروعات جنین بود. جنایت بر جنین که این فروعات محل ابتلا هم هست فی زماننا هذا کثراً.

درس صد و دوم دیات

اعوذ بالله من الشیطان الرجیم، بسم الله الرحمن الرحیم مشهور مابین فقهای ما قدیماً و حدیثاً این است، وقتی که جنایت واقع شد جانی جنایتی کرد، آن جنایت اگر بزرگ

درس صدم دیات

بسم الله الرحمن الرحیم کلام در دیه‌ی جنین بود. اگر زنی را بکشند که آن زن حامله بود و این زن علاوه بر اینکه خودش کشته شده است، آن کسی

درس نود و نهم دیات

اعوذ بالله من الشیطان الرجیم، بسم الله الرحمن الرحیم این دیة الجنین نمی‌دانم بحثش چه‌طور بود، و می‌خواهم این دیة الجنین را انشاء الله به حول و قوه‌ی الهی منقح

درس نود و هشتم دیات

اعوذ بالله من الشیطان الرجیم، بسم الله الرحمن الرحیم  ما هر چه خواستیم مسائل جنین را منقح کنیم و تمام کنیم نشد. فعلاً آنکه مهم است در جنین و صاحب

درس نود و هفتم دیات

اعوذ بالله من الشیطان الرجیم، بسم الله الرحمن الرحیم  کلام ما در دیه جنین بود. عرض کردیم جنین تارةً در حال علقه و مضغه می‌باشد و هنوز به او روح

درس نود و ششم دیات

اعوذ بالله من الشیطان الرجیم، بسم الله الرحمن الرحیم  این مسئله دیه جنین از مسائل مشکله باب دیات است و اشکالش به دلیل اضطراب در ادله است و کما اینکه

درس نود و پنجم دیات

اعوذ بالله من الشیطان الرجیم، بسم الله الرحمن الرحیم صاحب الشرایع بعد از اینکه فارغ شد از بیان دیة الاعضا و دیة النفس و دیه الجروح و الشجاج بر شخص

درس نود و چهارم دیات

اعوذ بالله من الشیطان الرجیم، بسم الله الرحمن الرحیم صاحب الشرایع بعد از اینکه فارغ شد از بیان دیة الاعضا و دیة النفس و دیه الجروح و الشجاج بر شخص

درس نود و چهارم دیات

اعوذ بالله من الشیطان الرجیم، بسم الله الرحمن الرحیم کلام در باب این بود که اگر بر جنایتی بر حسب ادله‌ای که در ید ما است دیه مقدارش ثابت نشود،

درس نود و سوم دیات

اعوذ بالله من الشیطان الرجیم، بسم الله الرحمن الرحیم بیان کردیم دیه‌ای که شارع تعیین کرده است بر مرد، و آن دیه را که تعیین کرده است بر زن، دیه

درس نود و دوم دیات

اعوذ بالله من الشیطان الرجیم، بسم الله الرحمن الرحیم تا حال مکرراً بیان کرده‌ایم که دیه مرئه نصف دیه رجل است، این دیة النفس دیه نفس المرئه نصف دیه نفس

درس نود و یکم دیات

اعوذ بالله من الشیطان الرجیم، بسم الله الرحمن الرحیم کلام ما فعلاً در دیه لطمه، لطمه ضرب بالید را می‌گویند که تارةً این ضرب بالید در صورت آن شخصی می‌شود

درس نودم دیات

اعوذ بالله من الشیطان الرجیم، بسم الله الرحمن الرحیم محقق (قدس الله سره) در این مقام دوتا قاعده می‌گوید که این در باب دیات، هر کدام از این‌ها قاعده مستقله

درس هشتاد و نهم دیات

اعوذ بالله من الشیطان الرجیم، بسم الله الرحمن الرحیم بعد از این‌که بیان کردیم اگر جانی جنایتی بزند که آن جنایت جراحت جائفه بوده باشد، یعنی به جوف بدن برسد،

درس هشتاد و هشتم دیات

اعوذ بالله من الشیطان الرجیم، بسم الله الرحمن الرحیم بعد از بنا بر اینکه اگر جانی بر شخصی جرحی وارد بکند که آن جرح جائفه بوده باشد، عنوان جائفه داشته

درس هشتاد و هفتم دیات

اعوذ بالله من الشیطان الرجیم، بسم الله الرحمن الرحیم محقق (قدس الله نفسه‌ الشریف) بعد از این‌که جراحاتی که بر سر وارد می‌شود آن جراحات را ذکر کرده است، آخرین