دسته بندی: شهادات

أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ، بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ کلام در اموری بود که آن امور در شاهد در مقام اداء الشهاده معتبر هستند. محقق می‌فرماید: در شاهد عدالت معتبر

أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ، بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ کلام در این جهت بود اگر مسلمانی عند‌الموت، که این امارات موت را می‌بیند و وصیتی دارد دو تا مسلمانی را

أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ، بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ بعد از اینکه بیان کردیم شهادت الکافر علی المسلم نفوذی ندارد ولا تُسْمعْ! و استثناء شد از این عدم السماع موردی

أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ، بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ نتیجه‌ی کلام این شد شهادة المخالف نزد قاضی عدل بر علیه مؤمن یا بر علیه غیر المؤمن عند المشهور مسموع نیست.

أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ، بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ کلام در شرایط سماع الشهاده از شاهد بود، که آن شرایط در شاهد در مقام اداء الشهادة معتبر است. بلوغ و

أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ، بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ محقق بعد از آنکه می­فرماید در شرایع شاهد اگر جنون ادواری داشت، و در حال الافاقه شهادتی داد، مقصود این است

أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ، بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ شهادت علی ما سَیَأتی قسمی از خبر است. اگر خبر مخبر واجد بوده باشد اموری را که خواهیم گفت در خبر