دسته بندی: شهادات

أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ، بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ کلام در این مسئله بود که مشهور قدیماً و حدیثاً ملتزم شده­اند اگر کسی را دعوت کردند بر تحمل الشهاده این

أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ، بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ  محقق (قدس الله نفسه الشریف) در مسئلۀ ثانیه می­فرماید: قضاء القاضی تابع شهادت شاهد است. اگر شهادت شاهد واقعاً محقّ بوده

أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ، بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ کلام در این مسئله بود كه به شهادة النساء منفردات وصیت بالمال ثابت می‌شود، بلکه وصیت یک خصوصیتی داشت مثل شهادت

أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ، بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ در مقام دو مسئله هست، مسئله اولي این است ثبوت دعوا معتبر به شهادت رجلین عدلین است، او معتبر است در

أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ، بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ کلام در قسم اخیر از حقوق الآدمیین بود که گفته شده است این حقوق به شهادت النساء منفردات ثابت می‌شود و

أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ، بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ عرض كردیم در باب النکاح اگر بخواهد نکاح مورد مخاصمه بشود کما اینکه نکاح به شهادت عدلین ثابت می‌شود، به شهادت

أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ، بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ کلام در این جهت باقی مانده بود، آیا قتل عمدی که موجب قصاص است به شهادت النساء منضماً إلي الرجال ثابت

أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ، بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ محقق (قدس الله نفسه الشریف) و جماعتی به تبعیت ایشان حقوق را به حقوق آدمیین و به حقوق الله سبحانه تقسیم

أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ، بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ محقق در شرایع حقوقی که احتیاج به اثبات دارند آن حقوق را تقسیم به قسمَین می‌کند، قسم اول حق الله است،

أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ، بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ کلام در شهادة الاعمیٰ بود بیان کردیم مواردی را که در آن موارد تحمل شهادت از آن اعما صحیح است و

أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ، بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ کلام منتهی به این مسئله بود که اگر اخرس نزد حاکم شرع به اشاره شهادت داد و حاکم شرع خودش مدلول

أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ، بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ محقق در شرایع می­فرماید بر این‌كه با استفاضه عقد النكاح ثابت می­شود، و هکذا با استفاضه وقف ثابت می­شود، که مثلاً

أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ، بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ کلام در اموری بود که آن‌ها راجع هستند به اینکه شاهد در شهادتش استناد به استفاضه دارد. آن را که به

أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ، بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ محصّل ما ذکر نا فی المقام این شد، قاضی نمی­تواند در قضا اعتماد کند به شهادتی که آن شهادت مستند عند

أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ، بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ کلام در این جهت بود که شاهد وقتی که اقامۀ شهادت می­کند باید به آن مشهودُ به علم داشته باشد. و

أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ، بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ کلام در ذیل کلام صاحب جواهر بود، که در ردّ فرمایش ایشان این‌طور عرض شد، عرض می­کنیم یک جواز شهاده به

أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ، بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ کلام در اشتراط طهارت مولد در شاهد بود، که شاهد باید ولد الزنا نبوده باشد. در روایتی ذکر شده بود بر

أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ، بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ فقها و منهم المحقق (قدس الله السرّه) شرایطی را برای شهود ذکر کرده­اند، که این امور در شاهد در مقام اداء

فایل صوتی خراب است

أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ، بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ کلام در این مسئله بود وقتی که شاهد دعوت شد تا شهادت را ادا کند، برایش اجابت واجب می­شود تا شهادت