دسته بندی: شهادات

أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ، بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ چند مسئله از شهادات باقی مانده است بلکه انشاء الله تمام کنیم. مسئله­ای را که در جواهر متعرّض می­شود این است

أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ، بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ آن مقداری از شهادات را که محقق در شرایع از مسائل ذکر کرده بود بعد الفراغ از آن‌ها که ما هم

أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ، بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ محقق در شرایع مسئله­ای را عنوان می­کند و آن مسئله عبارت از این است، می­فرماید اگر موصی وصیّتی کرده است و

أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ، بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ کلام به این مسئله رسیده بود بعد از اینکه حاکم حکم کرد و استیفاء حق شد، تبیّن فسق الشهود آن شهودی

أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ، بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ کلام در مسئله­ای بود که شهود از میزان القضا اکثر عدد هستند و بعد از اینکه قضا حاصل شد و حاکم

أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ، بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ محقق (قدس الله سرّه) در مقام فروعی را ذکر می­کند. فرع اول این است اگر شهود کلّهم یا بعضهم رجوع کردند

أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ، بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ اگر شاهدین شهادت دادند بر طلاق إمرئه‌ی که زوج تو، تو را طلاق گفته است، و بعد این مرأة اعتداد عدّه

أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ، بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ محقق می­فرماید: اگر شاهدین شهادت دادند و حاکم حکم کرد، ثمّ ثابت شد شهادت شاهدین شهادت زوری بوده است، شهادت بالباطل

أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ، بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ …آن قاعده این بود که اگر حاکم به شهادت الشهاهدین حکم کند و بعد شاهدین از شهادت‌شان رجوع کنند، این رجوع

أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ، بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ کلام در رجوع الشاهدین، ملخّص کلام این شد که اگر حدود قبل از حکم الحاکم بوده باشد آن رجوع مانع از

أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ، بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ کلام در رجوع الشّاهد او شاهدین، او شهود، عن شهادتهم بود. تارةً شاهد شهادت داده است و بعد از شهادت قاضی

أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ، بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ محقق در شرایع می­فرماید: اگر شاهدین نزد قاضی بر دعوای مدعی شهادت را اقامه کردند؛ ولکن قبل از اینکه حاکم به

أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ، بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ محقق در شرایع در این فصل پنج فرع را عنوان می­کند که تمامی این فروع راجع به این است كه در

أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ، بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ محقق در شرایع می­فرماید: اگر دو شاهد عادل اختلاف داشتند، یکی از آن شاهدین شهادت می­دهد کأنّ زیداً سرق دیناراً، عدل،

أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ، بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ کلام در شهادت علی الشهاده بود، این شاهد الفرع چطور شهادت الاصل را متحمّل می­شود محقّق او را ذکر کرد، بعد

أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ، بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ محقق (قدس الله سرّه) در مقام اموری را ذکر می­فرماید: یکی از این اموری که ابتدائاً ذکر می‌فرماید مطلبی است که

أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ، بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ …کما اینکه شاهد الاصل متحمل می­شد شهادت در واقعه­ای را که به آن واقعه عند حاكم شهادت می­داد و ابتدائاً شهادت

أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ، بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ این شاهد شهادت می­دهد به تلک الواقعه، زید بر عمرو ادعا می­کند که فلان مبلغ از من قرض گرفته­ای و آن

أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ، بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ کلام در سماع الشهادة علی الشهادة است که در اصطلاح به آن شهادت، شهادت الفرع می‌گویند. چه‌طور که اگر واقعه­ای که

أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ، بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ محقق در شرایع می­فرماید: وامّا اداء الشهادة، علی نحو الکفایة واجب است. بدان جهت اگر عددی بوده باشد که آن عدد