
درس صد و بیست و ششم دیات
اعوذ بالله من الشیطان الرجیم، بسم الله الرحمن الرحیم در ما نحن فیه مسئلهای هست محل ابتلا و فقها و منهم صاحب شرایع این مسئله در باب ارث عنوان کرده


اعوذ بالله من الشیطان الرجیم، بسم الله الرحمن الرحیم در ما نحن فیه مسئلهای هست محل ابتلا و فقها و منهم صاحب شرایع این مسئله در باب ارث عنوان کرده

اعوذ بالله من الشیطان الرجیم، بسم الله الرحمن الرحیم در باب لغته دو بخش است، یک بخش آن احکام رقیت است، بخش دیگر احکام رقته. گفته میشود آنجایی که صبی

اعوذ بالله من الشیطان الرجیم، بسم الله الرحمن الرحیم قبل از آنکه تتمهی بحث قبلی را که وعده داده بودیم استصحاب عرض علیه، شروع کنم یک نکتهای مانده است از

اعوذ بالله من الشیطان الرجیم، بسم الله الرحمن الرحیم اگر یادتان باشد بوده باشد در روایات وارد شده است در دیات، که دیهی قتل العمد این در یک سال تعبیه

اعوذ بالله من الشیطان الرجیم، بسم الله الرحمن الرحیم مشهور است در السنه و مذکور است در بعضی کلمات، در جایی که جانی به قتل خطایی یا به جنایت خطائیه

اعوذ بالله من الشیطان الرجیم، بسم الله الرحمن الرحیم صاحب الشرایع ملتزم شد به آنکه ما ملتزم شدیم و گفتیم در قتل خطایی محض، جانی که جنایت کرده است، آن

اعوذ بالله من الشیطان الرجیم، بسم الله الرحمن الرحیم این بحثی که در او نقل کردهایم اقوالش را، بلکه استدلالی که بر مرحوم شیخ مفید در مسلک استدلال شده است،

اعوذ بالله من الشیطان الرجیم، بسم الله الرحمن الرحیم بعد از اینکه مسائلی را که راجع به عاقله بود بیان کردیم، کلام واقع میشود در کیفیت تقسیط دیه بر عاقله؛

اعوذ بالله من الشیطان الرجیم، بسم الله الرحمن الرحیم مطالبی باقی مانده است در این محل أخذ دیه، اینهایی که از آنها جنایت جانی اگر خطایی بوده باشد، دیهای را

اعوذ بالله من الشیطان الرجیم، بسم الله الرحمن الرحیم فرض کردیم در مواردی که مولا عبد را آزاد کند و عتق واجب شرعی بشود بر مولا، در این صورت آن

اعوذ بالله من الشیطان الرجیم، بسم الله الرحمن الرحیم کلام در قتل خطایی بود. خطا یعنی خطاء المحض که در این صورت آن جانی که جنایتش خطائی بود اگر قتل

اعوذ بالله من الشیطان الرجیم، بسم الله الرحمن الرحیم کلام ما در تعیین عصبه بود برای شخص و گفتیم آن شخص قاتل که قتل خطائی از او سر زده است،

اعوذ بالله من الشیطان الرجیم، بسم الله الرحمن الرحیم کلام در این جهت بود در آن روایت سلمةبن کهیل اینطور آمده است که مولانا علیبن ابیطالب نسبت به آن جانی

اعوذ بالله من الشیطان الرجیم، بسم الله الرحمن الرحیم کلام ما در عاقله بود. عاقله را تفسیر کردهاند به عصبة الرجل. عصبة الرجل یعنی آنکه در ما نحن فیه به

اعوذ بالله من الشیطان الرجیم، بسم الله الرحمن الرحیم عرض کردیم موجبات ارث، یکی از آنها ولای عتق بود و بیان کردیم آن کسی که مولای معتق است اگر عتقش

اعوذ بالله من الشیطان الرجیم، بسم الله الرحمن الرحیم بحث ما در عاقله است. این را میدانید در جائی که قتل صادر بشود از شخصی، و آن قتل به خطاء

اعوذ بالله من الشیطان الرجیم، بسم الله الرحمن الرحیم این را شنیدهاید بحث عاقله در دیات بحث مهمی است، و در او مطالبی هست که باید بحث بشود و ما

اعوذ بالله من الشیطان الرجیم، بسم الله الرحمن الرحیم کلام در جنایت بر حیوان بود، جنایت بر حیوان صاحب شرایع اقسامش را بیان فرمود. کلام در ما نحن فیه در

اعوذ بالله من الشیطان الرجیم، بسم الله الرحمن الرحیم مثلاً انسان اگر باز که صید است، او را بکشد از کسی باید در ما نحن فیه آن قیمتش را بدهد،

اعوذ بالله من الشیطان الرجیم، بسم الله الرحمن الرحیم اگر ملتفت بوده باشید محقق (قدس الله نفسه الشریف) فرمود: مسئلتان، دوتا مسئله ذکر کرد. این دوتا مسئله را که در