يكى از شاگردان مرحوم ميرزا(قدس سره) مى گويد:
برايم شبهات فراوانى در خصوص شعائر حسينى به وجود آمده بود و هر روز بعد از درس نزد مرحوم ميرزاى تبريزى(قدس سره) مى رفتم و شبهات خود را در خصوص عزاى حسينى مطرح مى كردم. مرحوم ميرزا (قدس سره) آن قدر با آرامش و با قاطعيت جواب مى دادند كه باعث شد من هر روز شبهات جديدى را جمع آورى كرده و از ايشان سؤال مى كردم، و ايشان با تمام وجود و با حوصله حرف هاى مرا گوش مى داد و جواب مى دادند، طى چند روزى كه خدمت ايشان مى رسيدم، نديدم كه مرحوم ميرزا (قدس سره) حتى يك مورد از موارد مشهور كه عوام در عزادارى انجام مى دهند را ردّ نمايد و اين مسئله برايم بسيار عجيب بود. بعد از آنكه مرحوم ميرزا(قدس سره)ديدند من مرتب سؤال مى كنم، دست مرا گرفت و گفت: «شيخنا! بس است، هر گامى براى امام حسين(عليه السلام)برداريد، اجر و ثواب دارد و كسى به خاطر امام حسين(عليه السلام)مؤاخذه نمى شود. مصايب، امام حسين(عليه السلام) آن قدر زياد است كه خداوند به خاطر قطره ى اشكى بر او بهشت را واجب مى كند، چنانكه امام سجاد(عليه السلام)فرمود: «أَيُّمَا مُؤْمِن دَمَعَتْ عَيْنَاهُ لِقَتْلِ الْحُسَيْنِ بْنِ عَلِيّ دَمْعَةً حَتَّى تَسِيلَ عَلَى خَدِّهِ بَوَّأَهُ اللَّهُ بِهَا فِي الْجَنَّةِ غُرَفا»[1] و نه تنها بهشت واجب مى شود كه آتش جهنم به واسطه ى اشك عاشقان حسين(عليه السلام)بر آنان حرام مى شود كه امام صادق(عليه السلام)فرمود: «مَنْ ذُكِرْنَا عِنْدَهُ فَفَاضَتْ عَيْنَاهُ حَرَّمَ اللَّهُ وَجْهَهُ عَلَى النَّار»[2].
حفظ شعائر سيّدالشهداء(عليه السلام)مصداق بارز (مَنْ يُعَظِّمْ شَعائِرَ اللهِ فإنَّها مِنْ تَقْوى القلوبِ)[3] است و حقانيت تشيّع موقوف بر زنده نگه داشتن واقعه ى كربلا است. امام حسين(عليه السلام)هرچه داشت در راه خدا فدا نمود، شما هم تا آنجا كه مى توانيد مجالس و دسته ى عزادارى را با شكوه برگزار كنيد كه ان شاء الله به عنوان عزادار امام حسين(عليه السلام)محشور شويد.»