ميرزاى تبريزى(قدس سره) و ايّام حزن اهل بيت(عليهم السلام)

لباس عزا به تن كردن

ميرزاى تبريزى(قدس سره) و ايّام حزن اهل بيت(عليهم السلام)

يكى از ويژگى هاى فقيه مقدّس، مرحوم ميرزا اين بود كه به ايّام وفيات به خصوص ايّام حزن صديقه ى شهيده (عليها السلام) و سيّدالشهداء (عليه السلام)اهتمام خاص داشتند به طورى كه از چهره و لباس ايشان مى شد تشخيص داد كه ايّام عزاست. قباى سياه به تن مى كردند و اجازه نمى دادند در مجلس برايش متكّا بگذارند (غير از سال آخر عمر كه سرما براى ايشان مضرّ بود، از اين رو با اصرار پشتى براى ايشان گذاشته مى شد تا سرما نخورند) و در مظلوميت اهل بيت(عليهم السلام) همچون باران اشك مى ريختند. در شهادت ائمه ى اطهار(عليهم السلام) بسيار ابراز احساسات مى كردند و به شدت اشك مى ريختند و با هيئت عزاداران در مجلس حاضر مى شدند و خطاب به منبرى مى فرمودند: «زياد روضه بخوان!» به گونه اى اشك مى ريختند كه اطرافيان تحت تأثير قرار مى گرفتند. ايشان مى فرمود: «بهترين لحظات زندگى من حضور در مجلس عزا و روضه ى اهل بيت(عليهم السلام) است» از اين رو ايشان به هر مناسبتى مجلس عزايى به ياد مصايب اهل بيت(عليهم السلام) به پا مى كردند و خود نيز از اول تا آخر مجلس شركت مى كردند، اگر خطيبى خدمت ايشان مى رسيد كم اتفاق مى افتاد كه چند بيتى در نزد مرحوم ميرزا(قدس سره) نخواند، مجالس خصوصى ميرزاى تبريزى(قدس سره) از سه حالت خارج نبود يا بحث علمى بود يا نوشتن استفتاء و يا ذكر مناقب، فضايل و روضه ى اهل بيت(عليهم السلام).